Να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες...

Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται...
Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...
Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση...

Mario de Andrade (1893-1945),
Ποιητής, συγγραφέας, δοκιμιογράφος και μουσικολόγος. 
Εμβληματική μορφή των Γραμμάτων της Βραζιλίας.

Μάριο ντε Αντράντε
Μέτρησα τα χρόνια μου

Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα,
ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος
ζωής απ' ότι  έχω ζήσει έως τώρα...
Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις
πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν          
λίγες,  άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.
Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά,
νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει
κανείς πουθενά.
Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη
χρονολογική  τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.
Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι
εγωισμοί.
Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.
Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να
οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.
Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα
μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο...
μετά βίας για την  επικεφαλίδα.
Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις
επικεφαλίδες.
Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται...
Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...
Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.
Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.
Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.
Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.
Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια
Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την
ειλικρίνεια.
Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των
ανθρώπων...
Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως 
μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.
Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η
ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν...Είμαι
σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ' όσες έχω ήδη φάει.
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με
τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου.
Εύχομαι και ο δικός σου να είναι ο ίδιος γιατί με κάποιον τρόπο θα φτάσεις κι
εσύ...

ΜΑΓΚΕΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ

άρθρο του Ευάγγελου Ραφτόπουλου

           

Η στήλη δεν γνωρίζει βέβαια αν τους μάγκες τους πάτησε το τραίνο, κατά την προσφιλή έκφραση του τραγουδοποιού Νίκου Παπάζογλου, αλλά σίγουρα πρέπει να επαναπροσδιορισθεί τόσο η έννοια, όσο και ο ρόλος του μάγκα στη χώρα μας.

Η ηγετική φυσιογνωμία του άντρα που κυριαρχούσε, σε μια άτυπη οργάνωση, ανάμεσα από τη παρέα του, τους συνομήλικους του, τους συμμαθητές του, τους φίλους του, τον έκαναν αποδεκτό, τον εμπιστεύονταν, επειδή ο μάγκας τους προστάτευε, ενθάρρυνε τους αδύναμους, επέβαλλε δικαιοσύνη, ενέπνεε τους υπόλοιπους.

Πρώτος στο γλέντι, γυναικάς, μπεσαλής και ντόμπρος, ευθύς, ο μάγκας διαμόρφωνε ένα χαρακτήρα χαρισματικό, περιζήτητο, χρήσιμο σε όλους, γιατί καθόριζε και τη τύχη της παρέας, τη διάρκειά της και το ρόλο του καθενός μέσα σ’ αυτή.

Ο μάγκας έχτιζε τα χαρακτηριστικά του κάθε φίλου, τον έκανε έντιμο, προσηνή, υπεύθυνο, ειλικρινή.

Οι βασικοί λόγοι αλλαγής και μετάλλαξης του ρόλου του αναφέρονται στην ανωνυμία πλέον των μεγάλων πόλεων, στην ανάγκη για επιβίωση, στο τρόπο πρόσβασης στις ευκαιρίες, στο περιβάλλον, στη διάλυση του φυσικού τρόπου ζωής.

Αυτοί που πλέον προβάλλονται, διαφημίζονται, πλουτίζουν, αποτελούν πρότυπα, είναι άτομα που υποτάσσονται, που περνούν τα μηνύματα των αφεντικών τους, που μετατρέπουν με μεγάλη ευκολία την ιδεολογία τους, τη συνείδησή τους, άτομα που διακετέχονται από ανευθυνότητα, που χρησιμοποιούν ξύλινη γλώσσα και στερούνται αναστολών.

Τις τελευταίες ημέρες η κοινωνία είναι συγκλονισμένη δήθεν από το θάνατο του 20χρόνου Βαγγέλη Γιακουμάκη, ενώ είναι ηλίου φαεινότερο ότι η κοινωνία είναι συνένοχη, είναι συνυπεύθυνη, είναι αδιάφορη και ο κάθε πολίτης ξεχωριστά αποστασιοποιείται από τα προβλήματα που αυξάνονται και στρέφει τη προσοχή του στο προσωπικό του όφελος.

Δεν υπήρξε ένας μάγκας ανάμεσα στους συμμαθητές του Βαγγέλη για να καθαρίσει τη δυσωδία, να απομακρύνει τους τραμπούκους από τις εγκληματικές τους διαθέσεις, να ενθαρρύνει το θύμα, να τρίξει τα δόντια στους διοικούντες.

Δεν υπήρξε ένας μάγκας καθηγητής να αποβάλλει τα αποβράσματα, να καθοδηγήσει σε κάποια αντίδραση το νεαρό, να βρει λύσεις.

Όλοι απολάμβαναν τις θηριωδίες στο κολοσσαίο των Ιωαννίνων, όλοι θριαμβολογούσαν για τη συντριβή του αθώου θύματος, τα κανάλια και η αντικαταστάτρια του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, με το αγγελικό όνομα, επένδυαν στο θάνατο του νεαρού Κρητικού για να πουλήσουν, να κερδοσκοπήσουν, να μεταδώσουν τη βλακώδη θλίψη τους.

Οι ειδήσεις για έρευνες, για τοξικολογικές εξετάσεις, για τιμωρία των ενόχων, φαντάζουν σαν ένα κακόγουστο αστείο, μια κωμική ιστορία με δραματικό τέλος.

Χάθηκε ένα όμορφο παλληκάρι με αισθήματα, συστολή, αρχές.

Είναι εξευτελιστικό, βάναυσο, αποτρόπαιο αυτό που έγινε.

Και προς απόδειξη των παραπάνω, ας αναλογισθεί ο καθένας μας την απώλεια του δικού του παιδιού κατ’αυτόν τον τρόπο.-

Και οι βάνδαλοι συνεχίζουν το έργο τους ανενόχλητοι...

Θα προσθέσουμε, εκτός των βανδαλισμών που περιγράφονται γλαφυρά στο άρθρο, τα συντρίμια και τις καταστροφές που άφησαν οι καταληψίες της Νομικής στο κτίριο - έχουμε συνηθίσει, βάβαια, το έγκλημα των καταστροφών των πανεπιστημίων μας και δεν ιδρώνει το αυτί μας...
Κατά τ'άλλα δεν είδα ποτέ ούτε έναν Έλληνα να διαδηλώνει ενάντια στον φασισμό των βανδάλων που έχουν μετατρέψει τις πόλεις μας σε χαβούζες και σκουπιδότους, κατά εικόνα και ομοίωση των ακατοίκητων εγκεφάλων τους. Τόση ατολμία; Ή τόση συναίνεση τελικά;
Απορώ γιατί κάποιοι θέλουν πίσω τα "μάρμαρα του Παρθενώνα"... Για να γίνουν κι αυτά βορά των βαρβάρων;...

Αλήθεια, θα ακολουθήσει διατριβή για την εικαστική αξία των σχετικών πράξεων;..(!)..

Σχόλιο της Μαργαρίτας Πατσιλίβα

Θαυμάστε το βανδαλισμένο έγαλμα του Κωστή Παλαμά

Αντεξουσιαστές σε υπηρεσία βανδαλισμού της Αθήνας
Άρθρο του ΝΙΚΟΥ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΥ

Οι καταστροφές, προχθές τη νύχτα, στην Αθήνα έγιναν από μια μικρή ομάδα. Για μερικές ώρες είχε την πόλη στα χέρια της. Ακόμη και όταν οι «αντεξουσιαστές» έφτασαν στο Μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη και το βανδάλισαν, η αστυνομία τούς άφησε ανενόχλητους. Η ομάδα των «αγνώστων» είχε έργο εκείνη τη νύχτα: βανδάλισε μνημεία (Καπνικαρέα, Τριλογία), αγάλματα (Παλαμάς, Πνευματικό Κέντρο), κτίρια (Αθηνάς, Μοναστηράκι, Πανεπιστημίου), καταστήματα και στάσεις (Κλαυθμώνος, Κολοκοτρώνη), το Δημαρχιακό Μέγαρο, τη Βουλή από τα ανθοπωλεία μέχρι το φυλάκιο, το κάτω μέρος της πλατείας Συντάγματος...

Σε εντεταλμένη υπηρεσία, οι «αντεξουσιαστές» σε μία έρημη πόλη, είχαν έναν μόνο θεατή: την ίδια την αστυνομία.

«Ηταν μια επίδειξη ισχύος», όπως ειπώθηκε. «Δεν άφησαν τίποτε όρθιο». Προς τι; Οι ευθύνες του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη είναι τεράστιες. Από «ευαισθησία» και μόνο δεν έβγαλε ούτε μία ανακοίνωση. Το υπουργείο Πολιτισμού επίσης απόν. Η σιωπή μεταφράζεται, εν προκειμένω, σε αποδοχή.

Τα συνεργεία του Δήμου Αθηναίων αποδύονται από χθες το πρωί στην ηρωική προσπάθεια να συνεφέρουν την πόλη. Πρώτο μέλημα ήταν νωρίς, χθες, το πρωί, ο καθαρισμός του Μνημείου του Αγνωστου Στρατιώτη.

Ο δήμαρχος, Γιώργος Καμίνης, εξέδωσε χθες ανακοίνωση με σκληρό τίτλο: «Η υπομονή εξαντλείται – η Πολιτεία δεν επιτρέπεται να μένει αδρανής». Πάντως, με εντολή της προϊσταμένης της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αθηνών, Ελένης Μπάνου, το αρμόδιο τμήμα συντήρησης της Εφορείας, υπό τη διεύθυνση του κ. Στέλιου Δασκαλάκη, ξεκίνησε στον Ιερό Ναό Καπνικαρέας, επί της οδού Ερμού, ο καθαρισμός του γκράφιτι με τετραμελές συνεργείο συντήρησης. Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού, ήδη έχει απομακρυνθεί το πρώτο στρώμα από τους συντηρητές. Η εργασία θα συνεχιστεί μέχρι την ολική απομάκρυνση του γκράφιτι.

Ηδη έχει απομακρυνθεί το πρώτο στρώμα από τους συντηρητές. Η εργασία θα συνεχιστεί μέχρι την ολική απομάκρυνση του γκράφιτι.

Ενδιαμέσως, στέκει ο πολίτης εκείνος, που με βουβή αγανάκτηση παρακολουθεί ανήμπορος τον εκβαρβαρισμό της πόλης. Η καλλιεργούμενη ανασφάλεια αλλά και η εδραιωμένη, πλέον, διάχυτη πεποίθηση πως την πόλη ελέγχουν «κάποιοι» με την ανοχή των κρατικών αρχών, δημιουργεί βαθύτερα ρήγματα στην κοινωνική συνοχή. Τα προχθεσινά επεισόδια σε συνδυασμό με την κατάληψη στη Νομική Σχολή και την αδυναμία, κι εκεί, του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη να ελέγξει την κατάσταση (και επί της ουσίας να ασκήσει πολιτική) συνθέτουν οδυνηρό σκηνικό για τον πολίτη. Οσο για το υπουργείο Πολιτισμού, αναμένουμε τη δική του σκληρή ανακοίνωση.

Γιώργος Καμίνης: Καμία ανοχή στην ανομία

«Πολλοί προβάλλουν την κρίση ως άλλοθι για ουκ ολίγες παρεκκλίσεις. Ασκούμε βία; Φταίει η κρίση. Δεν εφαρμόζουμε τον νόμο; Το δικαιολογεί η κρίση. Παραβιάζουμε τις ελευθερίες του διπλανού μας; Είναι η κρίση. Υποβαθμίζουμε το περιβάλλον που ζούμε; Η κρίση έχει προκαλέσει χειρότερα. Αυτό λοιπόν δεν το δέχομαι. Ο βανδαλισμός στο Πολυτεχνείο δεν είναι τέχνη που προκάλεσε η κρίση. Είναι καραμπινάτη βεβήλωση που προσβάλλει την αισθητική μας και υποβαθμίζει το περιβάλλον που ζούμε. Το ξεκαθάρισα, ότι ο Δήμος Αθηναίων, όπου μπορεί, θα προστρέχει σε βοήθεια και θα αποκαθιστά τις ζημιές που προκαλούνται. Αλλά δεν μπορεί να γίνει ανεκτή η ανοχή στην ανομία. Επί έξι μήνες καθαρίζαμε από κακότεχνο γκράφιτι, κατά κυριολεξία από μουτζούρες, την Αθηνάς, την Ερμού και τη Σταδίου. Αν κάποιοι θεωρούν ότι η πόλη και οι αστικές υποδομές της, δεν αντικατοπτρίζουν επαρκώς την κρίση στη χώρα και θέλουν να επιδεινώσουν την εικόνα της, θα μας βρουν αντιμέτωπους. Αντιμέτωπους με την ανομία και με ό,τι συμβάλλει στην καταρράκωση του ηθικού των πολιτών της Αθήνας».

Πηγή ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της 19.3.2015

Στοά του Βιβλίου & Ελέυθερο Πανεπιστήμιο στο διαδίκτυο

Η Στοά τού Βιβλίου δίνει τη δυνατότητα σε όσους το επιθυμούν να παρακολουθήσουν ζωντανά μέσω διαδικτύου ορισμένα μαθήματα τού Ελευθέρου Πανεπιστημίου.

Την Τετάρτη 18 Μαρτίου:
1. ώρα 17:00. Θα μεταδοθεί το μάθημα της καθηγήτριας του Πανεπιστηµίου Αθηνών Ελένης Πολίτου-Μαρµαρινού,
"Περιγραφές τοπίων σε σύγχρονους ποιητές. Συγκεφαλαίωση" από τα 5 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ - Η Ποιητική τού τοπίου.
2. ώρα 19:30. Θα μεταδοθεί το μάθημα τού καθηγητή τού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Μάνου Στεφανίδη
"Ο Μοντερνισμός, το μεταμοντέρνο και τα αδιέξοδά τους : Από τον Picasso στον Duchamp via Andy Warhol και Josef Beuys (Δημοκρατία τής αγοράς ή Δικτατορία τής τέχνης ; )" από τα 6 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ.
Την Πέμπτη 19 Μαρτίου:
ώρα 17:00. Θα μεταδοθεί το μάθημα του καθηγητή του Πανεπιστηµίου Αθηνών Γιώργη Γιατροµανωλάκη,
"Εγκοίμηση. Όνειρα και θεραπεία. Από τον Αίλιο Αριστείδη στον Μακρυγιάννη. Όνειρα ποιητικού χρίσματος.
Όνειρα λογοτεχνικά ή ο συγγραφέας ονειρεύεται ότι γράφει.  Ο Διονύσιος Σολωμός ονειρεύεται",
από τα 5 ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ.

Οι μεταδόσεις πραγματοποιούνται από τη διεύθυνση: http://diavlos.grnet.gr/stoabibliou